تا عمر دارم این‌ صدا مرا به سحرگاه دهم اسفند خواهد برد. ت

تا عمر دارم این‌ صدا مرا به سحرگاه دهم اسفند خواهد برد. تا زنده‌ام این فراز تلاوت عبدالباسط تلخ‌ترین روز عمرم را تداعی خواهد کرد. عبدالباسط می‌خواند و من همیشه صدای بغض‌آلود گوینده خبر را خواهم شنید که ملت بزرگ ایران، روح بلند پیشوای ملت و پیش‌قراول امت اسلامی به ملکوت اعلی پیوست. من صدای جیغ و گریه‌های بلند همسایه‌ها در گرگ‌ومیش شهر را خواهم شنید. صدای محو هلهله‌ها از دور در سرم خواهد پیچید. هربار، گوشه قاب زندگی‌ام نوار مشکی خواهند کشید. زیرنویس سرخ زندگی‌ام به‌خط درشت خواهد نوشت که شهادت قائد امت؛ حضرت‌ آیت‌الله خامنه‌ای. این صدای حزین صدای شکستن کمر ما بود انگار.
من المومنین رجال صدقوا….
_مهدی مولایی