هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم

هنگامِ وداعِ تو ز بس گریه که کردم!!

بی مهرِ رُخَت روزِ مرا نور نماندست

وز عمر، مرا جز شبِ دیجور نماندست

هنگامِ وداعِ تو ز بس گریه که کردم
دور از رخِ تو چشمِ مرا نور نماندست
می‌رفت خیالِ تو ز چشمِ من و می‌گفت
هیهات از این گوشه که معمور نماندست
وصلِ تو اجل را ز سرم دور همی‌داشت
از دولتِ هجرِ تو کنون دور نماندست
نزدیک شد آن دم که رقیب تو بگوید
دور از رُخَت این خستهٔ رنجور نماندست
صبر است مرا چارهٔ هجرانِ تو لیکن
چون صبر توان کرد؟ که مقدور نماندست
در هجرِ تو گر چشمِ مرا آبِ روان است
گو خونِ جگر ریز که معذور نماندست
حافظ، ز غم از گریه نپرداخت به خنده
ماتم زده را داعیهٔ سور نماندست..
دیدگاه ها (۰)

مشب از پيش منِ شيفته دل، دور مرونور چشم منی، ای چشم مرا نور،...

آجرک الله یا صاحب الزمان روحی فداک

اگر برای تو تن‌پوشی بودم، لااقل در سرمای پاییز در راه به کار...

#𝙁𝙞𝙫𝙚.𝙮𝙚𝙖𝙧𝙨.𝙤𝙛.𝙨𝙞𝙡𝙚𝙣𝙘𝙚 𝗽𝗮𝗿𝘁29{تو فقط دختری بودی که اون شب......

رمان لونا و ویلیام : قسمت ۱۴

True Love③①ا/ت: تهیونگتهیونگ: جانما/ت: من الان لباسی ندارم ه...

تک‌پارتی‌ ‌جیهوپ«وقتی‌دعواتون‌میشه‌و...»صدای موسیقی ملایم سا...

پرنسس ناخواسته

بی مهر رخت روز مرا نور نماندستوز عمر مرا جز شب دیجور نماندست...

بی مِهرِ رُخت ،روزِ مرا نور نماندستوز عمر؛مراجز شبِ دیجور نم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط