• ─────『 ✦ 』───── •
• ─────『 ✦ 』───── •
بهرام محمدی؛ ساحتِ نادانی در معماریِ انسدادِ ساختاری
(مهندسِ معماریِ قدرت)
• ─────『 ✦ 』───── •
۸) هرجا ورودی دگرگون شود و خروجی، علیرغمِ انکشافِ دلیل، بر ثباتِ خطا اصرار ورزد، باید از ترازِ نادانی سخن گفت.
نادانی، فقط ندانستنِ ابتدایی نیست؛ نادانی آنجاست که واقعیت تغییر میکند، دادهٔ تازه وارد میشود، دلیل آشکار میگردد، اما ذهن یا ساختار، همچنان بر همان خطای پیشین پافشاری میکند. در این وضعیت، مسئله کمبودِ اطلاع نیست؛ مسئله انسدادِ ساختاریِ فهم است.
وقتی ورودی دگرگون میشود، عقلِ زنده باید در خروجی بازآرایی ایجاد کند. اگر دلیل روشنتر شد، نتیجه نیز باید اصلاح شود. اما آنجا که خروجی، با وجودِ انکشافِ دلیل، همچنان در ثباتِ خطا منجمد میماند، با یک اختلالِ عادی روبهرو نیستیم؛ با ترازِ نادانی مواجهیم. یعنی ساختار، توانِ تصحیحِ خود را از دست داده و بهجای فهم، در موضعِ دفاع از خطا ایستاده است.
این نادانی، خطرناکتر از جهلِ ساده است؛ زیرا خود را در پوششِ اطمینان، عادت، تعصب یا اقتدار پنهان میکند. در چنین وضعی، فرد یا نظام، نه بهدنبالِ حقیقت، بلکه در پیِ حفظِ صورتِ خویش است. برای او، اصلاحشدن شکست تلقی میشود؛ از همینرو، خطا را نگه میدارد تا تصویرِ ذهنیِ خود فرو نریزد.
پس معیارِ نادانی فقط فقدانِ دانسته نیست؛
معیارِ نادانی، ناتوانی در تغییرِ خروجی پس از ظهورِ دلیل است.
هرجا دلیل روشن شود و خطا همچنان بماند، باید فهمید که مسئله، صرفاً اشتباه نیست؛ بلکه استقرارِ نادانی در معماریِ تصمیم است.
• ─────『 ✦ 』───── •
✍️ منبع و پدیدآورنده: بهرام محمدی
نشر با ذکر منبع مجاز است
@BMLIMIT
• ─────『 ✦ 』───── •
#ساحت_نادانی #انسداد_ساختاری #تراز_نادانی #معماری_قدرت #مهندسی_اراده #انکشاف_دلیل #ثبات_خطا #بهرام_محمدی #هندسه_حد
• ─────『 ✦ 』───── •
بهرام محمدی؛ ساحتِ نادانی در معماریِ انسدادِ ساختاری
(مهندسِ معماریِ قدرت)
• ─────『 ✦ 』───── •
۸) هرجا ورودی دگرگون شود و خروجی، علیرغمِ انکشافِ دلیل، بر ثباتِ خطا اصرار ورزد، باید از ترازِ نادانی سخن گفت.
نادانی، فقط ندانستنِ ابتدایی نیست؛ نادانی آنجاست که واقعیت تغییر میکند، دادهٔ تازه وارد میشود، دلیل آشکار میگردد، اما ذهن یا ساختار، همچنان بر همان خطای پیشین پافشاری میکند. در این وضعیت، مسئله کمبودِ اطلاع نیست؛ مسئله انسدادِ ساختاریِ فهم است.
وقتی ورودی دگرگون میشود، عقلِ زنده باید در خروجی بازآرایی ایجاد کند. اگر دلیل روشنتر شد، نتیجه نیز باید اصلاح شود. اما آنجا که خروجی، با وجودِ انکشافِ دلیل، همچنان در ثباتِ خطا منجمد میماند، با یک اختلالِ عادی روبهرو نیستیم؛ با ترازِ نادانی مواجهیم. یعنی ساختار، توانِ تصحیحِ خود را از دست داده و بهجای فهم، در موضعِ دفاع از خطا ایستاده است.
این نادانی، خطرناکتر از جهلِ ساده است؛ زیرا خود را در پوششِ اطمینان، عادت، تعصب یا اقتدار پنهان میکند. در چنین وضعی، فرد یا نظام، نه بهدنبالِ حقیقت، بلکه در پیِ حفظِ صورتِ خویش است. برای او، اصلاحشدن شکست تلقی میشود؛ از همینرو، خطا را نگه میدارد تا تصویرِ ذهنیِ خود فرو نریزد.
پس معیارِ نادانی فقط فقدانِ دانسته نیست؛
معیارِ نادانی، ناتوانی در تغییرِ خروجی پس از ظهورِ دلیل است.
هرجا دلیل روشن شود و خطا همچنان بماند، باید فهمید که مسئله، صرفاً اشتباه نیست؛ بلکه استقرارِ نادانی در معماریِ تصمیم است.
• ─────『 ✦ 』───── •
✍️ منبع و پدیدآورنده: بهرام محمدی
نشر با ذکر منبع مجاز است
@BMLIMIT
• ─────『 ✦ 』───── •
#ساحت_نادانی #انسداد_ساختاری #تراز_نادانی #معماری_قدرت #مهندسی_اراده #انکشاف_دلیل #ثبات_خطا #بهرام_محمدی #هندسه_حد
• ─────『 ✦ 』───── •
- ۲.۹k
- ۰۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط