روزی نعناعی در کنار بوته ی توت فرنگیی رویید.

روزی نعناعی در کنار بوته ی توت فرنگیی رویید.
توت فرنگی عاشق شد؛عاشق عطر نعناع ی خاصی که در ریشه هایش پیوند خورده بود!
توت فرنگی خندید، خنده ای به شیرینی و سرخی خودش؛ نعناع عطرش با شنیدن صدای دلنشین او زیاد شد..
خدایان از دیدن این عشق، از دیدن این همه خاص بودن فرزندی خلق کردند به زیبایی تمام آب های دریای آبی و عشق میان دو گیاه!
پسری از جنس توت فرنگی و عطر نعناع..
پسری که نامش همچون خودش به معنی خاص بودن است..
«کیم تهیونگ»
فرزند عشق خاص!