آمریکایی ها هم بیدار شدند...
آمریکاییها هم بیدار شدند...
فروردین ۱۴۰۲ در برنامه جهان آرا طی مناظره با آقای مهدی طغیانی نماینده اصفهان، گفته بودم که "فروپاشی آرام آمریکا نیز از دهه ۱۹۸۰ و با اجرای سیاستهای نئولیبرال آغاز شد. درس نئولیبرالیسم این است که میتوانید بزرگترین اقتصاد دنیا هم باشید، اما ۴۲ میلیون نفر از مردمتان غذا برای خوردن نداشته باشند..."
اخیرا دیدم فرید ذکریا، تحلیلگر سرشناس آمریکایی، در شماره جاری مجله فارین افیرز، به همین بحث پرداخته است. آمریکاییها خودشان هم دارند بیدار میشوند. امیدوارم وقتی ما بیدار میشویم، دیر نشده باشد.
فرید ذکریا در مقاله ابرقدرت مردد: "جیک سولیوان، مشاور امنیت ملی بایدن، طی یکسخنرانی در آوریل ۲۰۲۳ سیاستهای اقتصادی بینالمللی طی چند دهه اخیر را به باد انتقاد گرفت و جهانیسازی و آزادسازی را عامل از بین رفتن پایههای صنعتی آمریکا، صادرات مشاغل آمریکا و تضعیف صنایع حیاتی این کشور دانست.
سولیوان بعدها در همین مجله (فارین افیرز) ابراز نگرانی کرد که "هرچند آمریکا قدرت برتر جهانی باقی مانده، اما تعدادی از بازوهای حیاتی قدرتش فرسوده شده است".
این عبارات، یک انتقاد رایج و آشنا درباره عصر نئولیبرال است، عصری که در آن عده معدودی به نان و نوا رسیدند و اکثریت عقب ماندند".
@syjebraily
فروردین ۱۴۰۲ در برنامه جهان آرا طی مناظره با آقای مهدی طغیانی نماینده اصفهان، گفته بودم که "فروپاشی آرام آمریکا نیز از دهه ۱۹۸۰ و با اجرای سیاستهای نئولیبرال آغاز شد. درس نئولیبرالیسم این است که میتوانید بزرگترین اقتصاد دنیا هم باشید، اما ۴۲ میلیون نفر از مردمتان غذا برای خوردن نداشته باشند..."
اخیرا دیدم فرید ذکریا، تحلیلگر سرشناس آمریکایی، در شماره جاری مجله فارین افیرز، به همین بحث پرداخته است. آمریکاییها خودشان هم دارند بیدار میشوند. امیدوارم وقتی ما بیدار میشویم، دیر نشده باشد.
فرید ذکریا در مقاله ابرقدرت مردد: "جیک سولیوان، مشاور امنیت ملی بایدن، طی یکسخنرانی در آوریل ۲۰۲۳ سیاستهای اقتصادی بینالمللی طی چند دهه اخیر را به باد انتقاد گرفت و جهانیسازی و آزادسازی را عامل از بین رفتن پایههای صنعتی آمریکا، صادرات مشاغل آمریکا و تضعیف صنایع حیاتی این کشور دانست.
سولیوان بعدها در همین مجله (فارین افیرز) ابراز نگرانی کرد که "هرچند آمریکا قدرت برتر جهانی باقی مانده، اما تعدادی از بازوهای حیاتی قدرتش فرسوده شده است".
این عبارات، یک انتقاد رایج و آشنا درباره عصر نئولیبرال است، عصری که در آن عده معدودی به نان و نوا رسیدند و اکثریت عقب ماندند".
@syjebraily
۹۸۲
۲۷ تیر ۱۴۰۳
دیدگاه ها
هنوز هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.