ابر دلتنگی تمام اسمانم را گرفت

ابر دلتنگی تمام اسمانم را گرفت
باز باران غم و اندوه جانم را گرفت

در مسیر عاشقی تا پای جان رفتم ،نشد
بیقراری های دل تاب و توانم را گرفت

خواستم از نامرادیها بنالم باز هم
بغض بی صاحب ولی راه دهانم را گرفت

جای شادی در کنار دلبری شیرین سخن
حسرت و آه و پریشانی جهانم را گرفت

روز را شب کردم و در انتظار وصل یار 
شعر گفتن با خیالی خوش زمانم را گرفت
#عشقولانه#ویسگون