آدم‌های صبور یک خصوصیت عجیب دارند🙂

آدم‌های صبور یک خصوصیت عجیب دارند🙂

بی نهایت لبخند میزنند
این لبخند شاید در نگاه اول
حسِ گذشت بدهد
اینکه «هر زخمی زدید
هر‌ چیزی که گفتید فدای سرتان
من فراموش می‌کنم »

ولی آدم‌های صبور هیچ وقت
هیچ چیزی را فراموش نمی‌کنند ،
زخم‌ها را می‌شمارند ، حرف‌ها را مرور می‌کنند
و همچنان لبخند می‌زنند

یک روز که صبوری دیگر جواب نداد
با همان لبخند ، در یک چشم به هم زدن
برای همیشه فراموشتان می‌کنند ...

انگار که هیچ وقت در زندگیشان نبودید
آدم‌های صبور
تا یک جایی می‌گویند فدای سرت...