تنها من قلب خود را احساس میکنم و آدمیان را میشناسم سرش

تنها من قلب خود را احساس می‌کنم و آدمیان را می‌شناسم. سرشت من به هیچ یک از کسانی که دیده‌ام، نمی‌ماند و به خود اجازه میدهم که بپندارم در آفرینش با هیچ یک از آدمیان نیز همانندی ندارم. اگر از آنان برتر نیستم، دستِ‌کم با آنان تفاوت دارم.
خوب یا بد بودن کار طبیعت در شکستن قالبی که گل مرا در آن سرشته، امری است که تنها پس از خواندن نوشته‌ی من می‌توان درباره‌اش داوری کرد.


📕 اعترافات