ما را سری‌ ست دوخته به دوش هیچ‌کس

ما را سَری‌ ست دوخته به دوشِ هیچ‌کس

ما را سَری‌ ست دوخته به دوشِ هیچ‌کس
تن داده‌ایم تلخ به آغوشِ هیچ‌کس..


برخی از زخم‌ها، خود به خود کاری نیستند امّا وقتی روی زخمی قدیمی می‌نشینند که عمیق بوده و سوزان، تازہ جِلوہ پیدا می‌کنند.
این تلنبار شدنِ دردِ تازه و قدیمی، می‌سوزد و می‌سوزاند! این‌گونه است که زخم‌ها هرگز کهنه نمی‌شوند.


#دلنوشته_های_ناب_گل_یاس
#بانوی_احساس
#عاشقانه_های_یاس
#ویسگون
دیدگاه ها (۰)

این موضوع، وزنِ سنگینی را به تنهایی بر دوشِ هر پنج نفر اضافه...

dark life = 38

Wooden doll 🍂 با آخرین تراش ، براده ای کوچک بر پارکت های رنگ...

پوستر جدیددددددددد

نمیبخشمت p.23

007-آلما ویسکی - پارت ۵۶

پارت اول: «معامله در سایه‌ها»عمارت سنگی در دل مه و باران ملا...

سوگندِ خون و برف» —“Oath of Blood and Snowتضادِ خشنِ دنیای م...

چند پارتی بازی ممنوع

ما هر دو خسته بودیم ؛با زخم هایی عمیق بر روح هامان ....ما هر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط