«امید، آخرین سنگری است که فرو نمی‌ریزد.

«امید، آخرین سنگری است که فرو نمی‌ریزد.

می‌توان نان را دریغ کرد، می‌توان راه را بست و می‌توان آسمان را خاکستری کرد، اما “امید” بذری است که در شکافِ سخت‌ترین سنگ‌ها جوانه می‌زند.

امید، داراییِ درونیِ مردمی است که آموخته‌اند شب هر چقدر هم طولانی باشد، حریفِ طلوع نخواهد شد. این شعله را نمی‌توان خاموش کرد، چرا که از جنسِ نور نیست، از جنسِ جان است.

تا زمانی که قلبی برای آرزو کردن می‌تپد، هیچ قدرتی نمی‌تواند فردای روشن را از باورِ مردم برباید. امید، تنها سلاحِ شکست‌ناپذیری است که از نسلی به نسل دیگر، دست‌به‌دست می‌شود.»