تمام چزها ه نم پذرم تبدل به فر ما م شوندو دائ

تمام چيزهايي كه نمي پذيريم ،تبديل به فكر ما مي شوند،و دائماً ذهن ما را مشغول نگه مي دارند .از آن جا كه ذهنمان سازنده تصاوير زندگي ماست آنچه نپذيرفته ايم ،تبديل به زندگي ما مي شود و خود را تكثير مي كند.

امّا چيزهايي كه مي پذيريم ديگر بخشي از ذهن ما نمي شودند و از دايره ذهن ما خارج مي شود .مثلاً ما پذيرفته ايم كه : خورشيد در آسمان است ،آب رفع تشنگي مي كند ،يا لباسمام را چگونه بپوشيم ،ياچگونه دوچرخه برانيم و...
آيا در طول شبانه روز به اين چيزها فكر ميكنيم؟ مسلماً خير .

پس اگر چيزي را دوست نداريم و ميخواهيم از زندگيمان محو شود ، آن را بپذيريم .به تدريج كه ذهن خود را با پذيرفتن خلوت كنيم ،جا براي خلق تازه ها باز مي شود .

و ذهنی که حرکت فکر را فهمیده باشد به طرز فوق العاده ای ساکت میشود
این سکوت سر آغاز فصل خودآگاهی است