شونه هام همیشه پناهی برای گریه دوستام بود اما وقتی از چشم

شونه هام همیشه پناهی برای گریه دوستام بود اما وقتی از چشمای خودم اشک اومد تنها چیزی که مسکن اشکام شد دستام بود که اشکام رو پاک میکرد.