ابر میبارید بر سرِ دشت..

ابر میبارید بر سرِ دشت..
زنده کرد هر آنچه که هست..
در چمن پروانه ای پِی گُل میگشت..
در سحر بُلبُلی مجنون میگشت..
در دلِ خاک ، گُلی بِشکُفت زِ اُمید..
هر قطره شوقی تازه می آفرید.
اینم یه شعر از من .چطوره خوب نوشتم؟
طبیعت زیبای دلفارد. جیرفت