بفرست واسش

شب که می‌رسه، انگار دل آدم بیشتر می‌فهمه...
سکوت،
آرامشِ عجیبی داره، یه جور نزدیکی به چیزی که نمی‌شه گفت اما می‌شه حسش کرد...
در دل شب، عشق مثل مهی لطیف پخش می‌شه توی هوا، بی‌نیاز از نام، بی‌نیاز از حضور…
فقط یه حسه،
اما از هر چیزی واقعی‌تره...
مثل نوری که از پنجره‌ خاموش اتاق رد می‌شه، بی‌صدا، اما گرم...
در دل تاریکی،
انگار همه چیز عاشقانه‌تر می‌شه: صدای ورق خوردن باد، تپش آرام دل، حتی ضرباهنگ نفس‌ها...
شب،
همیشه جاییه برای عاشق بودن،
برای مرور خاطراتی که معلوم نیست از کجا اومدن، اما قلبو می‌لرزونن...
شاید عشق،
همون چیزی باشه که شب‌ها از لابه‌لای خیال‌هامون عبور می‌کنه
و به ما یادآوری می‌کنه که هنوز،
می‌شه بی‌دلیل عاشق بود...

تقدیم به قلبهای مهربون🥰
#نبض_مانا