ده حدیث درباره جنگ اسرائیل که نمیخوان بدونی

ما را نترسانید آن هم چند روز مانده به محرم
آه حسین حسین حسین! بابی انت و امی! این به بندکشیده‌های دنیا، این تا حلقوم گیر کرده‌ها در منجلاب بی‌هویتی، این بندگان سود و زیان و این بیچارگان نچشیده از نوش‌داروی عشق تو، چه می‌دانند؟

تهدید؟ ترس؟ مرگ؟ برای که؟ برای آن‌ها که نان و نمک سفره‌ی تو را خورده‌اند؟ برای آن‌ها که روی دستان مادرانشان نذر شش ماهه‌ی تو شده‌اند؟ برای آن‌ها که اشک پدرانشان را جز در غم تو ندیده‌اند؟ برای آن‌ها که عمری یالیتنی کنت معک را زار زده‌اند؟ برای آن‌ها که پای درس عشق تو آموخته‌اند که تا جهان جهان است در مقام عزت، خضاب از خون کردن بهتر از تکدی ذلیلانه‌ی چند روز زندگی است؟

ارباب ما آیه‌ی عزت خداوندی در این قتال با یزیدیان بنی‌اسرائیل دست ما را بگیر! نه برای آنکه به اعجاز به جای ما باران سجیل بر آن‌ها بباری
دست ما را بگیر که دست و دلمان نلرزد تا در روز معرکه کاسه‌ی سرمان را به خدایت بسپاریم
دست ما را بگیر که سربلند و رستگار از این غزوه خارج شویم چه خیبر باشد چه عاشورا چه خلیل‌وار از این آتش به گلستان برویم چه چون یحیی خونمان به جوشش بیافتد.