گاهی تمام همدم تنهایی ات

گاهی تمام همدم تنهایی ات
چشمانی می شود
بسان آسمان
که شرح دلتنگی خود را
با بارش بارانش بیان می کند
و قلبی ملتهب و خسته از غم جدایی
و دیدگانی که روزگار
عجیب انتظار را به او  آموخته ست
دستی که ملتمسانه می نویسد خواستن او را
و در آخر همین تلنگر واژه هاست
بر دفتر احساست
که تو را به خود می آورد
در سردرگمی میان تکرار و تکرار نبودن هایش....