یکم دیر شده واسه گذاشتنش ولی خب

یکم دیر شده واسه گذاشتنش ولی خب🥲
.

.

.
تو دی ماه امسال خون هزاران جوون ایرانی ریخته شد ، هزاران جوون که هر کدوم پدر و مادر دارن و عزیز یه خانواده ان و واسشون کلی زحمت کشیده شده ، پدری که صبح تا شب کار کرد که با این اوضاع اقتصاد واسه فرزندش رفاه و آرامش فراهم کنه و نذاره کمبودی حس کنه و مادری که از خودش زد و به بچه اش داد که اون حسرتی به دلش نمونه ، توی ۳ الی ۴ روز چهل هزار جوون رو که انقدر واسشون زحمت کشیده شده بود کشتن ، همه از دم زیبا و بی نقص و با استعداد تعدادی از این جوون ها رو می‌شناسید ، سپهر ابراهیمی ، مهرداد مشتاقی ، بهنام درویش ، دیانا بهادر ، مانی صفرپور و خیلی جوونای دیگه ، خون ریخته شده رو خدا بی جواب نمیذاره خاک کشوری که آغشته به خون جوونامون شده هم میبینه و جواب میده ، ولی یه سوال دارم واقعا چجوری شب سر راحت رو بالش میذارین؟ عذاب وجدان ندارید؟ نمی‌ترسید ازاینکه آه چهل هزار مادر داغدار دامنتونو بگیره ؟ خجالت نمی‌کشید که کمر یه پدر زحمتکش رو با گرفتن جون جیگر گوشه اش خم کردید؟