اینه غیرت ایرانی🫴❤

اینه غیرت ایرانی🫴❤
گاهی برای شنیدنِ یک حماسه، نیازی به ورق‌زدنِ کتاب‌های تاریخ نیست؛ کافی است روبرویِ یک مردِ تمام‌نشدنی بنشینی و سکوتش را تماشا کنی. مجتبی مروتی، یکی از همان مردانِ بی‌ادعاست که قامتش خم شد اما شکست نخورد، چشمانش جراحت دید اما عمقِ بصیرتش هر روز بیشتر شد.

برای من، مجتبی مروتی فقط یک جانبازِ جنگِ تحمیلی نیست؛ او یک مدرسه‌ی تمام‌عیارِ ایستادگی است. او تجسمِ این جمله است که «جبهه» تمامی ندارد. جبهه، فقط محدود به سال‌های ۵۹ تا ۶۷ نبود؛ جبهه یعنی حضور در میدانِ پرآشوبِ امروزِ فرهنگ، رسانه و باورهای نسلِ نو. کسی که در آن سال‌ها از خاکریزها دفاع کرد، امروز در سنگرِ شبهات، قوی‌تر از همیشه ایستاده است.

صورتِ نورانی‌اش، تقویمِ روزهایی است که از آتش و خون عبور کرد تا غیرت را برای ما معنا کند. دلش، آینه‌ای است که انعکاسِ نورِ ایمان در آن، هر ظلمتی را پس می‌زند. او به ما یاد می‌دهد که زخم‌ها، اگر بر تنِ مردانِ راه‌رفته بنشینند، تبدیل به نشانِ افتخار می‌شوند، نه جایِ ضعف. انگار هر جایِ زخمِ روی صورتش، یک ستاره است که راه را به ما نشان می‌دهد.