ب قبـــــرستان گذر ڪردمـ صباحے

ب قبـــــرستان گذر ڪردمـ صباحے
شنیــــدمـ ناله و افغــان و اهے
شنیـــــدمــ ڪله اے با خاڪ مے گفت
ڪ این دنیـــــا نمے ارزد ب ڪاهے

تا زنــــده ایمـ قدر دان همـــــدیگـر باشیمــ
وگــــرنه سنگ قبـــــــر را بغل ڪردن چ ســـــود ، قـــدر همدیگر را بدانیمـ شاید
فـــــردایی نباشد ..
شاید عزیزے نباشــــد
رهگذر