گاهی آدم به جایی می‌رسه که

گاهی آدم به جایی می‌رسه که

دیگه نه می‌خواد حرف بزنه،

نه توضیح بده که چی شده،

نه ثابت کنه که چقدر درد کشیده.

فقط می‌نشینه و از دور نگاه می‌کنه

به چیزهایی که زمانی براش مهم بودن

و حالا انگار هیچ‌کدوم

هیچ معنایی ندارن.

خستگی فقط مال تن نیست…

گاهی دل آدم

اون‌قدر سنگین می‌شه

که حتی نفس کشیدن هم

شبیه یه کار سخت به نظر میاد.

ـ نـیـوشـآ
405/2/15