بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قرآن کریم میگه:
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ - چون که آن تهمت بزرگ را زبان به زبان از یکدیگر می گرفتید و با دهان هایتان چیزی می گفتید که هیچ معرفت و شناختی به آن نداشتید و آن را عملی ناچیز و سبک می پنداشتید و در حالی که نزد خدا بزرگ بود.(سوره نور آیه 15)
زبان، تنها عضوى است كه در طول عمر انسان، از حرف زدن، نه درد مى‌گيرد و نه خسته مى‌شود. شكل و اندازه‌ آن كوچك، امّا جرم و گناه آن بزرگ است.
عیبجو، جوینده عیب است. و آنکه جوینده چیزی است، به آن میرسد و خود از آن پر می شود! عیبجوی موفق، کسی است که خود پر از عیب است! همچنین است تهمت زننده، غیبت کننده و افشاکننده اسرار مردمان. اینها هیچکدام قابل اعتماد نیستند اگر چه خود را خیرخواه و ظاهر الصلاح جلوه دهند.