گاهی سکوت میکنی؛ چون آنقدر رنج کشیده‌ای که نمیخواهی سخنی

گاهی سکوت میکنی؛ چون آنقدر رنج کشیده‌ای که نمیخواهی سخنی بگویی. گاهی سکوت میکنی، چون واقعا هیچ حرفی برای گفتن نداری، سکوت گاهی یک انتظار است و گاهی هم یک اعتراض! اما بیشتر وقت ها سکوت برای این است که هیچ کلمه خاصی نمیتواند غمی را که در وجود توست توصیف کند، و این یعنی همان احساس تنهایی.