{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هزار سال پیش

هزار سال پیش
شبی که ابر اختران از دوردست
می‌گذشت از فراز بام من
صدام کرد
چه آشناست این صدا
همان که از زمان گاهواره می‌شنیدمش
همان که از درون من صدام می‌کند
هزار سال میان جنگل ستاره‌ها
پی تو گشته‌ام
ستاره‌ای نگفت کزاین سرای بی کسی، کسی صدات می‌کند؟
هنوز دیر نیست
هنوز صبر من به قامت بلند آرزوست
عزیز همزبان
تو در کدام کهکشان نشسته‌ای؟

🎙"هوشنگ ابتهاج"
دیدگاه ها (۱)

ملتی که ادبش، قناعت را فضیلت میداندهر ساله دچار قحطی است...!

زیبا ستاره های کلامت را در لحظه های ساکت عشق من بیاربر من بب...

مرا دوست بداربه سانِ گذر از یک سمت خیابانبه سمتی دیگر؛اول به...

ز عشقت بند بندِ این دلِ دیوانه می لرزد‏خرابم میکنی اما ‏خراب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط