افسوس که حالی شدم که نمیدانم چه درمانی است

افسوس که حالی شدم که نمیدانم چه درمانی است
گاه خواهم بمرد گاه امید به زندگی دارم
گاه لبخند دارم اما رمان غمگینی پشتش دارد
گاه سکوتم رواست از هزاران کلمات سخنگو
و گاه میمانم و میمانم





نظرتون راجب شعر بالا چیه خدایی بگید