شهرهاى ناشناس چه خوبند! وقت و جاى آنست كه تصور كنى همه‌ى كسانى كه جلويت سبز مى‌شوند، آدم‌‌هاى مهربانى هستند. وقت روياست ...

نقش زندگیم رج هایی داردکه فقط برای من است و از دید آدمیانی که روزانه روبروی این نقش می ایستند می گویند می گریند می خندند و... می گذرند پنهان است .رج هایی که هویت پنهان مرا می سازند هویتی که برای همه قابل دیدن نیست رج ها و تار و پودی که فقط من از حضورشان باخبرم من می دانم و شایدآنانی که خوب است بدانند می نویسم برای ثبت کردن برای خاطر سپردن برای یادآوری لحظه های ناب زندگیم باشد که نقشی خوش پدید آید...___________________________________