نشستم گوشه ای از سفرهء همواره رنگینت

نشستم گوشه ای از سفرهء همواره رنگینت

چه شوری در دلم افتاده از توصیف شیرینت
SK
به عابر ها تعارف می کنی دار و ندارت را

تو آن باغی که میریزد بهشت از روی پرچینت


کرم یک ذره از سرشار ، سرشارِ صفت هایت

حسن یک دانه از بسیار ، بسیارِ عناوینت


دهان وا می کند عالم به تشویق حسین اما

دهانِ رحمه للعالمین واشد به تحسینت


تو دینِ تازه ای آورده ای از دیدِ این مردم

که با یک گل کنیزی می شود آزاد در دینت


معزالمومنین خواندن مذل المومنین گفتن

اگر کردند تحسینت اگر کردند نفرینت