‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ لیامم

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ لیامم و سپهرادم🌦
در قهوه‌ای چشمانت، ڔازی نهفتـۃ است‌
‌ گویؠ هزاراڹ شبنم عشڧ ، در آن خفته است‌
‌ ڱرمی نگاهت، دڶ را به آتش می‌کشد‌
‌ هر کس که دید، در دام مهرټ می‌نشیند‌