کپشن زیاده چون حرفای توی قلبم به خودمه پس میتونی بخونی

(کپشن زیاده چون حرفای توی قلبم به خودمه. پس میتونی بخونی یا میتونی ردش کنی☆)

خطاب به دختر کوچولو چندسال پیش که الان یه نوجوون شده و داره اینو مینویسه میخواستم به خودم بگم: منو ببخش که بهت آسیب زدم، منو ببخش که نتونستم سر قول ها و آرزوهام بمونم، منو ببخش که اجازه دادم بخاطر چیزای بی ارزش بی‌خوابی و رنج بکشی و از درون نابود بشی، منو ببخش که خیلی جاها ناامید شدم و میخواستم کنار بکشم[از همه چیز] منو ببخش بابت تمام کارایی که کردم و الان دارم بابتش عذر خواهی میکنم. میدونی، زندگی کردن مثل یه آدم بزرگ واقعا سخته. اصلا اونجوری نیست که تصورش میکردی. دیگه نمیتونم با یک بستنی، آب‌نبات، اسباب بازی و یک بغل ساده خوشحال باشم. میدونم همه چیز اونجوری که باید پیش نرفت....ولی...ولی من سعی دارم هنوز قوی بمونم حتی اگه سخت باشه. هنوز میخوام اون ورزشکار شجاعی باشم که توی بچگیم آرزوشو داشتم. خیلی جاها ناامید شدم و به خودم میگفتم دیگه آخرشه..ولی نه، این آخرش نیست. بهت قول میدم خوشحالت کنم کوچولو:)