{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

بسم الله الرحمن الرحیم

118 - و نیز ‌بر‌ ‌آن‌ سه‌ تن‌ [عنایت‌ کرد] ‌که‌ [‌از‌ جهاد] واپس‌ نهاده‌ شدند [و مردم‌ ‌از‌ ‌آنها‌ بریدند] ‌تا‌ بدانجا ‌که‌ زمین‌ ‌با‌ همه فراخی‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ تنگ‌ شد و ‌از‌ ‌خود‌ ‌به‌ تنگ‌ آمدند و دانستند ‌که‌ ‌از‌ ‌خدا‌، جز ‌به‌ سوی‌ ‌او‌ پناهی‌ نیست‌ آنگاه‌ ‌خدا‌ ‌به‌ ‌آنها‌ بازگشت‌ ‌تا‌ توبه‌ کنند بی‌تردید ‌خدا‌ توبه‌پذیر مهربان‌ ‌است‌

119 - ای‌ کسانی‌ ‌که‌ ایمان‌ آورده‌اید! ‌از‌ ‌خدا‌ پروا کنید و ‌با‌ راستگویان‌ باشید

120 - مردم‌ مدینه‌ و بادیه‌نشینان‌ اطرافش‌ ‌را‌ نرسد ‌که‌ ‌از‌ ‌رسول‌ ‌خدا‌ تخلف‌ کنند و جان‌ ‌خود‌ ‌را‌ عزیزتر ‌از‌ جان‌ ‌او‌ بدانند ‌این‌ ‌از‌ ‌آن‌ روست‌ ‌که‌ ‌در‌ راه‌ ‌خدا‌ هیچ‌ تشنگی‌ و رنج‌ و گرسنگی‌ ‌به‌ ‌آنها‌ نرسد و ‌در‌ هیچ‌ مکانی‌ ‌که‌ کافران‌ ‌را‌ ‌به‌ خشم‌ می‌آورد قدم‌ نگذارند و ‌از‌ دشمن‌ ضربه‌ای‌ نخورند مگر ‌این‌ ‌که‌ ‌به‌ سبب‌ ‌آن‌، عمل‌ صالحی‌ ‌برای‌ آنان‌ [‌در‌ کارنامه‌شان‌] نوشته‌ می‌شود مسلما ‌خدا‌ پاداش‌ نیکوکاران‌ ‌را‌ ضایع‌ نمی‌کند

121 - و هیچ‌ هزینه کوچک‌ و بزرگی‌ خرج‌ نمی‌کنند و هیچ‌ وادیی‌ ‌را‌ نمی‌پیمایند مگر ‌این‌ ‌که‌ ‌به‌ حساب‌ آنان‌ نوشته‌ می‌شود، ‌تا‌ ‌خدا‌ ‌آنها‌ ‌را‌ بهتر ‌از‌ آنچه‌ می‌کردند پاداش‌ دهد

122 - و مؤمنان‌ ‌را‌ وظیفه نیست‌ ‌که‌ همگی‌ [‌به‌ سوی‌ جهاد] کوچ‌ کنند، ‌پس‌ چرا ‌از‌ ‌هر‌ گروهی‌ ‌از‌ آنان‌، طایفه‌ای‌ کوچ‌ نمی‌کنند ‌تا‌ ‌در‌ دین‌ دانا شوند و چون‌ بازگشتند قوم‌ ‌خود‌ ‌را‌ انذار کنند شاید ‌آنها‌ ‌از‌ معاصی‌ ‌بر‌ حذر باشند
دیدگاه ها (۸)

بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم

طلبکار خدا شدند آنان که پیروی از ....

💠احادیث امام جواد علیه السلام: جایگاه انسان با ادب نزد خداون...

این نامه‌ای از بنده خدا علی امیر مومنان به سوی اهل کوفه گروه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط