میان هزاران درد

میان هزاران درد
درد وطنم طاقت فرسا تر بود
درد ایرانم.. سرزمینم.. کشورم
مردم بی ریا و مهربانم
اما من برای سرزمین تنها ازادی میخواهم
رهایی از درد و رنج و سختی!
چه داستان ها دارد این سرزمین کهن
اما حالا چه؟ هرلحظه درحال پاک شدن از تاریخ جهان هستیم
مردم این کشور جز درد و رنج و فقر هیچ چیز دگر را تجربه نکردند
چه تلخ است که در کشوری بزرگ شدم و پا به جهان گشودم که حال درحال نابودی ابدی میباشد
کاش میتوانستم جان خود را فدای مردمم، کشورم، تاریخم و ایرانم کنم
چه خانه های امیدی که نابود شدند
چه لبخند هایی که برای اخرین بار بر لب امدند
و چه زندگی هایی که شروع نشده تمام شدند
من از جنگ میگویم از اعتراضات میگویم
اعتراضاتی که مردم به خاطر زندگی راحت تر شروع کردند اما با پایان زندگی خودشان روبه رو شدند
کاش مردمم و ایرانم بعد ۴۷ سال رنج طعم ازادی را بچشند

"با افتخار سارینا "


1405/۲/5