ولی من شدم

ولی من شدم
حیف نبود شونه ای برای گریه هام
حیف نبود دستایی که بگیرم تو زمستونا
حیف چشایی نبود که توش نگاه کنم و ازش انرژی بگیرم
حیف نبود حرفایی که تو اوج سختیا آرومم کنه
حیف که گوشایی نیست برای شنیدن حرفام
حیف نیست آدمی که تنها دقدقه اش من باشم
#زندگی_قشنگه_ولی_گاهی_آدما_خرابش_میکنن