یازدهم اسفند

یازدهم اسفند ۱۴۰۴.
چند روزی است ؛
شهر ها سیاه پوش شده اند ..
چند روزی است که
در کانال های تلوزیون ،
زیر نویسِ «سخنانِ رهبر انقلاب تا دقایقی دیگر»
جای خود را به «تسلیت» داده است ..
چند روزیست ، بر سرمان آمد
انچه که از فکر کردن به ان فراری بودیم ..
میگفتیم «وا مصیبتا» بر روزی که
اقای ما دیگر در قابِ تلوزیون حاضر نشود ؛
و شنونده ان صلابتِ در عینِ مهربانی اش نباشیم ..
حالا اما در آن روز زندگی میکنیم ..
اما نه در تصورات گذشته !
که چون کوه در برابر این طوفان ها
ایستاده ایم ..
که خیابان ها تبدیل به نیل شده اند
و این مردم قطره هایِ آب ..
از هر قشر و هر اقلیمی ؛
با هر ظاهر و هر نوعِ صحبتی ..
از کودک چند ماهه تا پیرِ ۹۰ ساله ..
از «داش مشتیِ محل» تا ادیب و
شاعر ..
دورِ هم جمع شدند ؛
اما اینبار ذره ذره نه !
که به یکباره جریانِ رود نیل را حیات بخشیدند ..
نیل ، طولانیست ..
نیل ، عظیم است ..
نیل فرعون را غرق کرد ..
و
نیل ، هنوز جریان دارد ..
و خدای نیل ، همچنان زنده است ..