امام جانم

امام جانم
همیشه تا چهره نورانی تون رو میدیدم اولین کلامم این بود که دردت به جونم و زندگیم!
الان دیگه چطور بگم دردت به جونم!؟؟ 😭😭😭
تا قبل از این دلم از هرجا میشکست، هرجا که دیگه واقعا میبریدم،
شما بودید که مرهم قلب تکه تکه ام می‌شدید.🥺🥺💔
همین که عکس تون رو میدیدم و صداتون رو می‌شنیدم تمام قلبم آرام می‌گرفت میگفتم فدای سر شما همین که شما سلامت باشید برام کافیه!
امامم ولی من قرار بود جونم رو برای شما و این مکتب و کشورم بدم و فداییتون بشم
نه اینکه شما در خط مقدم ما شهید بشید! 💔
امام جانم من با این روسیاهی چه کنم!؟؟؟ من با این دل پاره پاره و قلبی که فداتون نکردم چه کنم!؟؟؟
من اصلا این مصیبت عظیم باورم نمیشه
نمیتونم باور کنم
امامم میشه بازم باهامون حرف بزنید؟؟
میشه بازم صداتون رو بشنوم؟؟ 🥺😭😭
از بچگی همه آرزوم بود روزی از نزدیک ببینم تون اما آنقدر روسیاه و شرمنده بودم که حتی یکبار قسمتم نشد چهره مبارک و نورانیتون رو ببینم.
من چه کنم با این درد و روسیاهی چیکار کنم با جونی که فداتون نکردم؟؟؟ 💔
من روسیاه که نتونستم از نزدیک ببینم تون و جونمم فداتون کنم اما بیا و بازم در حقم پدری کن، میشه منم با شهادت در راهتون به خودتون و دیدار خودتون برسونید؟؟🥲💔
جز شهادت ازت نمیخوام بابا جونم میدونم روسیاهم و لایق نیستم ولی به من حقیر گوشه نگاهی و شهادتم در راهتون رو امضاء کن!..😭😭💔