{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

باران بهانه ای بودکه زیر چتر من تا انتهای کــــــوچه بیای

باران بهانه ای بودکه زیر چتر من تا انتهای کــــــوچه بیایی
کـــــــاش نه کــــــــــــوچه
انتهایـــی داشت
و نــــه باران بند می آمد...❤🥀
دیدگاه ها (۰)

به هر چیز در جهان پناه بیاوری، در امان خواهی ماند؛ اما كافی‌...

اگر از کمند عشقت بروم کجا گریزم؟ که خلاص بی تو بند است و حیا...

أنا قلبي مشتاق و بعدك جمر و ناردل من تنگ است و دوریِ تو هیزم...

ای عشق ! این سکوت من از روی عجز نیست حرمت نگاه داشته ام

زیر چتر خدا بودن یعنی آرامشدر دل تاریکی‌ها... وقتی حضورش رو ...

مردی در ساحل...[پارت ششم]روز بعد...از صبح باران ریزی می‌باری...

زندگی تهش همون آرزوی قدیمی سهراب سپهریه که گفته؛ «ای کاش کسی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط