گل سفیدی که از باغچه چیدم و لای سیمای گیتارت گذاشتم بی نه

گل سفیدی که از باغچه چیدم و لای سیمای گیتارت گذاشتم بی نهایت زیبا بود.. ستاره ای که در آسمون میدرخشید شاهده عشق تو چشمای من بود.. عشق.. عشق.. چه لفظ کمی برای وصف حسی که بهت دارم! الهه گل های میلان.. سفیدِ حساس من.. فلور من مثلِ گلبرگهای گل رز سفید، بود. همینقدر نرم.. همینقدر دوست داشتنی ولی گاهی بد میشه و به کسی که به قصد نوازش کردنش نزدیکش میشه از ترس گناه کردن آسیب میزنه.. نمیشه جای گل رز سفید تورو از باغچه بچینم؟ نمیشه شبا جای همه ستاره های میلان تورو ببینم؟ نمیشه بجای نفس کشیدن عطر گلها.. عطر پاک تو رو به ریه هام بفرستم؟
‌
کیم تهیونگ 19‌97
‌
_ Flora