هر بار که دلم را شکست

هر بار که دلم را شکست
به رویش نیاوردم و چیزی نگفتم
تا خدایی نکرده دلش نشکند
و از من فاصله نگیرد !
میگفتم : دوستت دارم و با
بی حوصلگیِ تمام میگفت:
چیز تازه ای نداری رو کنی ؟
محبت که میکردم دورتر میشد
و غریبه تر ...
ومن دیگر نشناختم آدمی را که
یک روز عاشقانه مرا دوست داشت !
غروب بود و بی سر وصدا طوری رفتم
که هنوز مثلِ دیوانه ها سراغِ مرا میگیرد!

آدم ها را از خوب بودن خسته نکنید لطفا ...
یک روز رفتنشان لالتان می کند !