اگر حرف‌های دلم را بر کاغذ آورم سطر به سطرش تجلّیِ سکوتم

اگر حرف‌های دلم را بر کاغذ آورم سطر به سطرش تجلّیِ سکوتم خواهد بود نه برای نوشتن بلکه برای آن‌که بدانی، زن بودنم را توضیح نمی‌دهم؛ همان‌گونه که خورشید برای روشن بودنش دلیل نمی‌آورد. زن بودنم را فریاد نمی‌زنم؛ در سکوتی زندگی می‌کنم که از بسیاری صداها رساتر است. من برای تأیید شدن نیامده‌ام؛ برای کامل زیستن آمده‌ام. زن بودنم یک ادعا نیست؛ حقیقتی‌ست که هر روز با آن نفس می‌کشم. من از جنسِ اثبات نیستم؛ از جنسِ حضوری هستم که نبودنش دیده می‌شود. زن بودن را از جهان مطالبه نمی‌کنم؛