آدمها معمولی می میرند

آدمها معمولی می میرند
چون معمولي زندگی ‌کرده‌اند.
نه ریسکی،
نه شوری،
نه شوقی.

اما ما؟
ما می خواهیم وقتی نفس آخر را کشیدیم
بگوییم:
سوختم،
افتادم،
خندیدم،
عاشق شدم،
اما زندگی کردم.

جنون یعنی انتخابِ شدت.
یعنی زندگی با وُلومِ بالا.
یعنی نپرسیدنِ « اگر نشد چه؟ »
یعنی پُرسیدن ِ «ا گر شد چه؟ »

و اگر دنیا طاقت این حجم‌از زندگی را ندارد
مشکل از ما نیست.


.
.