در قطب سرخ بی کسی برگ تن ما زرد شد

در قطب سرخ بی کسی برگ تن ما زرد شد...😔
قندیل پاک جان ما نقشی شبیه درد شد..😔

هر زخم بر این جان زدیم بر درد ما مرهم نشد...😔
جز خاموشی و انزوا ما را کسی همدم نشد...😔

این حادثه شد قصه شمعی که در طوفان نشست...💔
پروانه در سوگش بسوخت ، آینه هم در خود شکست...🥀💔

ای نازنین ، ای نازنین در آینه ما را مبین..
ترسم که از تصویر ما در آینه گردی غمین....😔

شهر فرنگ صورتی پیمانه ای در خواب بود....😔