از مخاطبام پرسیدم

از مخاطبام پرسیدم
از تربیت والدینت چه رفتاری دیدی که اگه خودت والد شی هرگز انجامش نمیدی؟!

جواب ها بسیار عمیق و شنیدنی بود...

🔹 نوشته بود

به هیچ وجه حتی برای شوخی هم بهش نمی‌گم ترکت می کنم یا دیگه مامانت نیستم، نمی‌ذارم اضطراب جدایی به جونش بیفته و بعد ها توی روابطش مدام بترسه که یه موقع رها نشه

🔹 گفته بود
برای یه نمره برای یه رتبه بهش سخت نمی‌گیرم و مدام با همکلاسیاش مقایسه‌ش نمی کنم....
نمی خوام کمال‌گرایی کل زندگیش رو به تباهی بکشه

🔹 وقتی گفت حالم خوب نیست افسردم به جای اینکه بگم مگه آب و نونت کمه؟!
بغلش می کنم بهش می گم دوستش دارم، نمی‌ذارم حس تنهایی پیدا کنه

🔹 حتی به شوخی ظاهرشو مسخره نمی کنم یا ایرادی نمی‌گیرم چون خودم هنوز شوخی‌های بابام در مورد ظاهرم هر روز توی ذهنم تکرار میشه و رنجم میده

🔹 نوشته بود

بین دخترم و پسرم فرق نمی‌ذارم، نمی خوام کارهای عادی و اولیه برای دخترم حسرت بشه اتفاقا بهش یاد میدم مستقل قوی بار بیاد و بدونه هیچی کم از یه پسر نداره

🔹 و در آخر
نوشته بود...
آرزوهای نرسیده خودم رو بهش تحمیل نمی‌کنم، می‌ذارم توی مسیری که خودش می خواد رشد کنه.