{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

از دنیا رنجیده‌ام، از انسان‌ها‌ هم همینطور.

از دنیا رنجیده‌ام، از انسان‌ها‌ هم همینطور.
و به نوشتن و کلمآت پناه آوردم. و تنها تسکین دهنده‌ی‌ من این است که هر روز بنویسم.
و نوشتن داروی روحم‌ شده است.
دیدگاه ها (۱)

بند بند بدنم «مغزم» کوفته شده. زار میزنم که بخوابم. زار میزن...

کاش تو بگایی ترین شبای زندگیم کنارم بودی .....

تو دل کسی رو میشکنی که اصلا برات مهم نیست و کارماشو سر کسی پ...

سیلامممم روز دختر همگی مبارک✨✨✨✧・゚: *✧・゚:*✧・゚: *✧・゚:*✧・゚: *✧...

Learning.

قسمت غم انگیز تنهایی، “بی پناهی” است؛این که یک شب، یک روز، ی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط