شما صدای شهید ابوعبیده را میشنوید
_ شما صدای شهید ابوعبیده را میشنوید 💔🥀
پ.ن : در بهار آزادی / جای شهدا خالی
.
سلام علیکم بما صبرتم…
این صدای آشنایِ مردی است که بهنمایندگی از مردم #غزه، با ما سخن میگفت
+
یک عمر صدای مظلومیت فلسطین بود.
موضعاش قاطع بود و بلند، مثل عیار مقاومت
در مقابل ظلم و چهرهاش پنهان، مثل تمام درد و
غمهای فراموش شدهی فلسطین. یک عمر جلوی
دوربین ایستاد، با شجاعت و رشادت، برای
سفاکترین دشمن بشریت رجز میخواند،
در حالی که برای هموطنان مظلومش خون دل میخورد و قلبش به آتش کشیده شده بود ..
. صدای او نه فقط برای ۲ سال گذشته، صدایِ او برای همیشهٔ تاریخ است.
#مقاومت، پیروزِ همه زمانها و مکانهاست. این پیروزی از آنِ مقاومت و همه آن جانهای عزیزی است که روایت کردند و نامشان در فهرست شهدا جای گرفت. غزه، این باریکهٔ کوچک به ما نشان داد، این ما نیست که داریم فلسطین را نجات میدهیم. این فلسطین است که دارد همهٔ ما را نجات میدهد.
بکم لاحقون انشاءالله.
دیدید آقای ابوعبیده؟ بالاخره شما هم رفتید. و دیگر کسی نبود که با رویی چفیهپوش مقابل دوربین خبر شهادتتان را بخواند و انگشت بلند کند و وعده انتقام دهد. سید نصرالله اگر تصویر مقاومت بود و آقای سنوار سایه مقاومت، شما را همه میدانند که صدای رسای مقاومت بودید.«بسماللهالرحمنالرحیم»هایتان با آن تهلهجه غزاوی و صدای پرصلابتی که جوان بنظر میرسید، قند توی دل ما و بچههای غزه آب میکرد. طفلهای تازه زبانگشوده غزه بعد از کلمه مامان و بابا، مقابل تلوزیون، ابوعبیده میگفتند و پسرکان با چفیه سرخ بر چهره به تقلید شما، در کوچهها قهرمانبازی میکردند. اینکه میگویند اسمتان حذیفه بوده و چند عکس از چهرهتان منتشر کردهاند را باور نمیکنم. اشتباه گرفتهاند. شما برای ما همان مرد چفیهپوش سرخاید با نام جهادی ابوعبیده که فقط صداست و چهره نیست. که خود نخواست چهره شود. صدایی که سالها کابوس شب صهیونها بود و امید دل مادران شهدا. شما اگرچه رفتهاید آقای ابوعبیده، اما صوت پرهیبت شما از آن حنجره محمدی هنوز مثل همانروز در گوش ما خواهد ماند که فرمودید «لا غالب الا الله!»
پ.ن : در بهار آزادی / جای شهدا خالی
.
سلام علیکم بما صبرتم…
این صدای آشنایِ مردی است که بهنمایندگی از مردم #غزه، با ما سخن میگفت
+
یک عمر صدای مظلومیت فلسطین بود.
موضعاش قاطع بود و بلند، مثل عیار مقاومت
در مقابل ظلم و چهرهاش پنهان، مثل تمام درد و
غمهای فراموش شدهی فلسطین. یک عمر جلوی
دوربین ایستاد، با شجاعت و رشادت، برای
سفاکترین دشمن بشریت رجز میخواند،
در حالی که برای هموطنان مظلومش خون دل میخورد و قلبش به آتش کشیده شده بود ..
. صدای او نه فقط برای ۲ سال گذشته، صدایِ او برای همیشهٔ تاریخ است.
#مقاومت، پیروزِ همه زمانها و مکانهاست. این پیروزی از آنِ مقاومت و همه آن جانهای عزیزی است که روایت کردند و نامشان در فهرست شهدا جای گرفت. غزه، این باریکهٔ کوچک به ما نشان داد، این ما نیست که داریم فلسطین را نجات میدهیم. این فلسطین است که دارد همهٔ ما را نجات میدهد.
بکم لاحقون انشاءالله.
دیدید آقای ابوعبیده؟ بالاخره شما هم رفتید. و دیگر کسی نبود که با رویی چفیهپوش مقابل دوربین خبر شهادتتان را بخواند و انگشت بلند کند و وعده انتقام دهد. سید نصرالله اگر تصویر مقاومت بود و آقای سنوار سایه مقاومت، شما را همه میدانند که صدای رسای مقاومت بودید.«بسماللهالرحمنالرحیم»هایتان با آن تهلهجه غزاوی و صدای پرصلابتی که جوان بنظر میرسید، قند توی دل ما و بچههای غزه آب میکرد. طفلهای تازه زبانگشوده غزه بعد از کلمه مامان و بابا، مقابل تلوزیون، ابوعبیده میگفتند و پسرکان با چفیه سرخ بر چهره به تقلید شما، در کوچهها قهرمانبازی میکردند. اینکه میگویند اسمتان حذیفه بوده و چند عکس از چهرهتان منتشر کردهاند را باور نمیکنم. اشتباه گرفتهاند. شما برای ما همان مرد چفیهپوش سرخاید با نام جهادی ابوعبیده که فقط صداست و چهره نیست. که خود نخواست چهره شود. صدایی که سالها کابوس شب صهیونها بود و امید دل مادران شهدا. شما اگرچه رفتهاید آقای ابوعبیده، اما صوت پرهیبت شما از آن حنجره محمدی هنوز مثل همانروز در گوش ما خواهد ماند که فرمودید «لا غالب الا الله!»
- ۱.۳k
- ۱۸ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط