کدامش بدتر است راستی این نگرانی که تنهاست و کسی نیست مرا

کدامش بدتر است راستی؟ این نگرانی که تنهاست و کسی نیست مراقبش باشد و او را بخنداند و نگذارد به او سخت بگذرد؟ این که کسی نیست شبها پتو را بکشد روی تن نرم و نازکش؟ این که کسی نیست او را ببوسد، و بداند کف دست راست او چه متبرک است به عطر بهشت.
یا این که کشف کنی کسی هست، و دوستش دارد، و او را بی وقفه می بوسد، و هرشب کنارش میخوابد و شراب جان هم را می نوشند، و وقتی خواب است نگاهش میکند، و از تو هم بیشتر دوستش دارد، و از تو هم بهتر دوستش دارد، و حالش کنار او بهتر است.
چه فرقی دارد با دار اعدامت کنند یا با صندلی برقی؟ در هر صورت می میری. روحت شاد...