تو خیلی از روزای زندگیمون ادما میرنو میان، اما بین این هم

تو خیلی از روزای زندگیمون ادما میرنو میان، اما بین این همه ادم بعضیارو بدون دلیلم دوس داریم اونا میان تو زندگیمون و میشه ریشه گلبرگای وجودمون ؛یه روز اگ اون ادما برن میشیم مثل یه گل ،یه گل ک وقتی چیدنش وقتی ریشش از ساقش جدا بشه میمیره اما این مردن کم کم گلبرگاشو پژمرده میکنه
اما هنوزم دلش واسه اینکه با ریشش یه گل شاداب باشه تنگ میشه ؛)
این حکایت خیلیامونه ...!