یک‌نفر را دوست دارم، شعر می‌گویم برایش،

یک‌نفر را دوست دارم، شعر می‌گویم برایش،
آمده در زیر شعر من نوشته:عاشقین؟

این همه از دردهایم گفته‌ام، باز آمده
مینویسد:خوش به حال دلبر تو!
آفرین
من که شاعر نیستم تا عاشق شعرم شوی
من فقط یک عاشقم بگذار تا شعرم شوی

با من از ماندن بگو رفتن تباهم می‌کند
خوب میدانی غمت خانه خرابم می‌کند!

من به لبخند دوچشمان تـو عادت کرده‌ام
ترک عادت هم که می‌دانی چه کارم می‌کند؟