میدونی چیه

میدونی چیه
یه دورانی بود توش یه اکیپ چهار نفره بودیم
قسم خوردیم همیشه با هم باشین، یکیمون عرزشی بود ، من بی طرف ، اون دوتا هم هرکدوم عقاید خودشون
ما چهارتا هیچکدوم کاری نداشتیم به عقاید هم فقط با هم خوش بودیم
یکی از ما یه رفیق داشت از ما باهاش صمیمی تر بود
اون که رفت رفیق ما شروع کرد به نق زدن و اینچیزا
بعدش که دوتا از دخترا با هم بحث کردن الان سه ساله قهرن با هم از همون روز اکیپمون از هم پاشید
وقتی رفتیم مدرسه فقط همون رفیقم باقی موند که کلا دو سال باهاش بودم (با اون دوتای دیگه از پیش دبستانی دوست بودم) بقیشون ولم کردن و رفتارشون باهام سرد شد
سلام میکردم جواب خشک و خالی
منو ایگ میکردن
فکر میکردن من اسکلم برمیگردم پیششون که منم تلافی اونا رو فراموش کردم
این تنها دوستی هم که برام موند رفت یه شهر دیگه

فقط میخواستم بگم اگه از اول آدم درست دوستی رو پیدا کنید هیچوقت حسرت هیچیزی رو نداری
مم حتی کسی رو ندارم بهم انگیزه درس خوندن بده ، چه برسه به رفیق که انگیزه های زیادی بده

ممنونم از کسانی که اینو خوندن و ببخشید که وقتتون رو گرفتم
اگرم کسی نخونده اصلا هیچ ایرادی نداره درک میکنم