و

و
تو
اگر هزار بار فروبریزی
اگر شب، روی شانه‌ات سنگینی کند
و خستگی، بندِ بندت را خط بزند
باز هم نگران نباش

من
می‌ایستم پشتت
بی‌آن‌که حرفی بزنم
که مبادا لرزِ صدایم، لرزِ قدم‌هایت شود

تو فقط نفس بکش
حتا اگر دنیا برایت تنگ شد
من نگهت می‌دارم
تا پاهایت
از شدتِ بی‌پناهی
سست نشوند

و اگر افتادن وسوسه‌ات کرد
بیفت
آغوش من
زمینی‌ست که درد را بلد است
اما
آدم‌هایش را
نه.@vitto