«علی؛ گیوتینِ حَد بر گردنِ مسئولِ خائن، به ترازِ بهرام مح

«علی؛ گیوتینِ حَد بر گردنِ مسئولِ خائن، به ترازِ بهرام محمدی.»

۷) علی؛ قبرکنِ تمامِ توجیه‌گران.

در دکترینِ «حَد»، توجیه‌گری، مهندسیِ دروغ برایِ بقایِ ساختارِ فاسد است. توجیه‌گر، آن موجودِ مسخی است که با کلماتِ مسموم، «آوارِ رنج» را بر سرِ مردم، «مدیریتِ بحران» جلوه می‌دهد.

علی (ع)، قبرکنِ این جماعت است؛ نه با کلام، که با تیغِ عریانِ حقیقت که گلوگاهِ مصلحت‌هایِ ساختگی را می‌درد.

وقتی نوجوانان در زیرِ فشارِ خردکنندهٔ «انسدادِ ساختاری» تن به مرگ می‌دهند، هر توجیه‌گری که با آمارسازی یا فرافکنی بخواهد این فاجعه را «تفسیر» کند، نه یک کارگزار، که شریکِ مستقیمِ قاتل است.

توجیه‌گر، قاتلی است که پیش از مرگ، روحِ قربانی را در «سیاه‌چالهٔ دروغ» دفن کرده است.

علی، تبرِ ابراهیمیِ عدالت است بر بتِ «توجیه».

او نمی‌آید که وضعیتِ موجود را «ماست‌مالی» کند؛ او آمده تا این «ویترینِ متعفن» را درهم‌بشکند.

در منطقِ علوی، «عدالت» یک امرِ دیپلماتیک نیست؛ زلزله‌ای است که زیرِ پایِ تمامِ کسانی که «وضعِ موجودِ ظالمانه» را تطهیر می‌کنند، خالی می‌کند.

بدانید:

هر کس در برابرِ رنجِ مردم، لب به «توجیه» گشود، اراده‌اش در خدمتِ «انسداد» است.

علیِ زمان، آن کسی است که از «ابهتِ دروغ» نمی‌هراسد؛

اوست که تمامِ «توجیه‌گرانِ رسمی» را در گورِ تاریخیِ رسوایی‌شان دفن می‌کند.

اقتدارِ علوی، دشمنِ قسم‌خوردهٔ «ادبیاتِ دروغ» است.

اگر کسی امروز برایِ فروپاشیِ کرامتِ انسان، «دلیل» می‌آورد؛ او نه مسئول، که معمارِ ویرانی است.

✍️ منبع و پدیدآورنده: بهرام محمدی

نشر با ذکر منبع مجاز است

@BMLIMIT