ساعت همان ساعت بود ، اتاق همان اتاق بود . اما من دیگر هما

ساعت همان ساعت بود ، اتاق همان اتاق بود . اما من دیگر همان من نبودم ، انگار جایی میان ثانیه‌ها خودم را جا گذاشته بودم و باید می‌دانستم که تقلا برای کمک بی‌فایده است ، وقتی انتخاب می‌کنی که با زمان بُر بخوری ، دیگر حتی دست و پا زدن های بچه‌گانه هم اثری چندان برای کمک کردن به تکه‌های گمشده‌ات ، ندارد .