من هیچوقت آدم کاملی نبودم

من هیچوقت آدم کاملی نبودم.
همیشه نقص هایی داشتم که من رو با بقیه متمایز میکرد.
این نقص ها بعضی اوقات خوبه و بعضی وقتا نه.
زمان هایی هست که نقص هام خودشون رو به طور کامل نشون میدن و بقیه میتونن خیلی واضح تماشاگر اون ها باشن ولی
وقتایی ام هست که نقص هام نشانگر ساده بودنم هستن و نه هرزه بودن.

رُک و پوست کنده بگم که من هیچوقت آرزو نکردم آدمی باشم که نقص هام ، داشته های یه نفر دیگس.